Tutaj spieraliśmy się długo i burzliwie. Osobiście uważam, że CBR 954 jest jeżdżącym zaprzeczeniem tezy, że Honda nie potrafi robić ekscytujących motocykli. Wygląda zjawiskowo, legendarnie, ostro. Jeździ podobnie. Co z tego, że w momencie swojego powstania, nie potrafiła nadgonić za R1 i Gixxem. To nie ma znaczenia. CBR954 kipi charakterem, który co, jak co, jest czasami trudny do znalezienia w litrach. Oprócz tego, 900-tki (wiem wiem, tu jest dokładnie 954 cm3, lub jak kto woli „prawie litr”) mają dziwną, trochę lubieżną otoczkę. Cholernie trudno to sensownie uargumentować. Dziewczyna, spokojna studentka filologii polskiej, na co dzień życzliwa, dobroduszna. Nie przeklina, regularnie chodzi do kościoła i podlewa kwiatki. Podjeżdża do niej chłopak, idą do pokoju, zza którego drzwi po chwili słychać odgłos przypominający gody lwów. Przed oknem stoi zaparkowana 900-tka owego chłopaka. Za wyjątek można uznać Hondę Hornet 900, która jest równie ekscytująca, jak śpiączka farmakologiczna.