Rok 1925. George Brough – genialny szaleniec, mistrz marketingu i reklamy, showman, tworzy motocykl, który publika określa luksusowym. Nie byłoby w tym nic dziwnego, jeśli nie fakt, że w tamtych czasach luksusowymi określano jedynie meble. Jednak czymś kompletnie obłędnym była prędkość maksymalna. Sto sześćdziesiąt kilometrów na godzinę. Osiemdziesiąt pięć lat temu! Ta prędkość była tak niesamowita, że nawet powstało dla niej specjalne określenie, „The Ton”, bardziej znanej z kultury Cafe Racerów. Warto wspomnieć o jeszcze jednej sprawie. W latach 20/30, wszystkie produkowane motocykle miały fabryczną tendencję do shimmy. Nie było to shimmy, które znamy obecnie, czyli delikatne, ale zauważalne, alarmujące wężykowanie kierownicy. Wtedy kierownica przy wyższych prędkościach czy po wpadnięciu na muldę etc., telepała od odbojnika do odbojnika, często powodując śmierć. Superior był jednak tak stabilny, że przy prędkościach rzędu 90-100 km/h godzinę można było puścić kierownicę i nie skończyć nabitym na gałąź. Sam George Brough był z tego niezwykle dumny. Szkoda, że zginął w zderzeniu z rowerzystą. Szybkość i luksus są seksowne i pożądane, dlatego też SS100 zasłużenie grzeje miejsce na naszej liście.