Ścigacz.pl

Świat motocykli widział już wiele dziwacznych konstrukcji, ale to, co stworzył James Bruton idzie o krok dalej w kategorii szalonych pomysłów.

Brytyjski konstruktor postanowił zredukować kontakt z podłożem do absolutnego minimum i zamiast dwóch kół zastosował… jedną kulę. Tak powstał monoball scooter, pojazd poruszający się w każdym kierunku, który wygląda jak odwrócona do góry nogami mysz z kulką, którą większość ludzi pamięta z lat 90. i początku nowego tysiąclecia.

Warto dodać, że James Bruton ma już na koncie czterokołową konstrukcję wielokierunkową oraz samobalansujący pojazd oparty na dwóch kulach, więc nowy pojazd zbudował bazując na wcześniejszych doświadczeniach. W aktualnym projekcie uznał jednak, że druga kula jest zbędna i jedna powierzchnia styku z podłożem wystarczy, oczywiście o ile uda się ją okiełznać.

Brzmi jak proszenie się o kłopoty, bo utrzymanie równowagi na pojedynczej sferze to zadanie znacznie trudniejsze niż jazda na klasycznym jednośladzie. Aby zrealizować ten pomysł, konstruktor musiał opracować zupełnie nowy układ stabilizacji. Duża część elementów nośnych oraz obudowy została wydrukowana w technologii 3D. Oprócz tego w konstrukcji znalazły się laserowo wycinane komponenty metalowe oraz zestawy niewielkich łożysk, które współpracują z rolkami napędzającymi kulę. Czerwone i szare części w znacznej mierze powstały na drukarce, co tylko podkreśla eksperymentalny charakter projektu.

Testy odbyły się w kontrolowanych warunkach, w hali sportowej przypominającej szkolną salę gimnastyczną. W takim środowisku monoball radzi sobie zaskakująco dobrze. Maszyna została wyposażona w manetkę gazu oraz hamulec, jednak sam twórca przyznaje, że operowanie nimi w trakcie jazdy jest mniej intuicyjne niż sterowanie poprzez balans ciałem. Zmiana kierunku następuje głównie przez przesuwanie środka ciężkości.

Pierwotny plan zakładał pełne skręcanie wyłącznie dzięki pracy ciała, ale w praktyce okazało się to niewystarczające. Klasyczne manewry w stylu sportowej jazdy, z kolanem przy asfalcie jak u Marca Marqueza, tutaj nie wchodzą w grę. Bruton eksperymentował więc z prostymi elementami wpływającymi na opór powietrza. W ruch poszły prowizoryczne powierzchnie wykonane z pianki i drewna. Rozwiązanie mało technologiczne, lecz skuteczne na tyle, by delikatnie korygować tor jazdy. W planach pojawiają się kolejne modyfikacje, między innymi niewielkie wentylatory, które mogłyby wspomagać kontrolę kierunku. Patrząc na te dodatkowe rozwiązania, od razu widać, że projekt nie jest jeszcze dopracowany.

Precyzja sterowania pozostawia sporo do życzenia, a o komforcie jazdy w kontekście zawieszenia trudno w ogóle mówić. Mimo to sam fakt, że pojazd utrzymuje równowagę i porusza się w różnych kierunkach, robi wrażenie. Z inżynierskiego punktu widzenia to interesujący eksperyment z zakresu stabilizacji dynamicznej oraz napędu wielokierunkowego.

Czy taka koncepcja ma sens użytkowy? Na razie to tylko technologiczna ciekawostka, bo do realnej alternatywy dla klasycznych motocykli czy elektrycznych hulajnóg jeszcze bardzo daleka droga. Z drugiej strony, jeśli kolejne prototypy przyniosą poprawę stabilności oraz dokładniejszą kontrolę toru jazdy, monoball może stać się oryginalnym środkiem transportu miejskiego. Z pewnością pozwoli wyróżnić się na tle użytkowników jednokołowych pojazdów czy elektrycznych monocyklów.