Pierwszym krokiem jest wykonanie badań lekarskich u lekarza uprawnionego do badań kierowców. Jeżeli marzymy o zgodnej z przepisami prawa jeździe, na przykład, na ścigaczu, wynikiem badania powinno być orzeczenie o zdolności do prowadzenia motocykla. Najczęściej orzeczenie takie jest bezterminowe. Czasem, z uwagi na wady, najczęściej wzroku, orzeczenie takie może być ograniczone, na przykład do 3 lub 5 lat. Decyzję o ewentualnym ograniczeniu podejmuje lekarz, ustalając jednocześnie okres, na jaki orzeczenie jest wydawane.

Jeżeli lekarz stwierdzi wadę wzroku ważną, lub jeżeli lekarz ma podejrzenie, że wada jest postępująca i wymaga sprawdzenia po pewnym okresie czasu, to może nakazać wykonywanie badań okresowych.

Najczęstszymi powodami, dla których orzeczenie o zdolności do prowadzenia motocykla nie jest wydawane, są zaburzenia błędnika, zaburzenia koordynacji ruchu i nadpobudliwość.

Kolejnym krokiem jest kurs, na którym przechodzi się szkolenie teoretyczne (w wymiarze 30 godzin lekcyjnych na dzień 8 sierpnia 2004). Po ukończeniu kursu teoretycznego rozpoczynane są ćwiczenia praktyczne (na dzień 8 sierpnia 2004 jest to 20 godzin zegarowych), z których części powinna być przeprowadzona w ruchu miejskim, a część na placu manewrowym.

Jeżeli instruktor dopuści do odbycia zajęć praktycznych bez ważnego oświadczenia o zdolności do prowadzenia motocykla, to po ukończeniu kursu należy zwrócić uwagę na daty: ukończenia kursu i wydania oświadczenia. Jeżeli w datach tych jest rozbieżność, to możemy napotkać trudności przy próbie zapisania się na egzamin. W takich sytuacjach zazwyczaj nie pomaga nawet tłumaczenie, że przed przystąpieniem do ćwiczeń praktycznych posiadaliśmy orzeczenie o zdolności do prowadzenia motocykla, które następnie zostało przez nas zgubione i musieliśmy ubiegać się o nie ponownie. Bardzo często są w takich sytuacjach wymagane są duplikaty orzeczenia, które trudno będzie nam zdobyć, jeżeli w odpowiednim czasie nie wykonamy wymaganych badań lekarskich.