Emocje po właśnie zakończonych Wyścigowych Motocyklowych Mistrzostwach Polski jeszcze nie opadły, a na torze Poznań znów się dzieje

Wczoraj na torze Poznań odbyły się tradycyjne środowe treningi, dowodził nimi oczywiście Pan Dyrektor Jacek Molik. W miniony weekend był on tylko asystentem Szymona Kałuży, bo przy Alpe Adria już się nie dało na siłę wsadzić na stołek dyrektorski człowieka bez uprawnień, dlatego wczoraj chyba postanowił odreagować ten brak władzy.

Treningi w środy dzielone są na grupy dla amatorów i tych szybkich zawodników z licencjami. Od początku sezonu zawodnicy apelowali, prosili i błagali, żeby razem z tymi szybkimi nie jeździły „traktorki" o pojemności 125ccm. Każdy wie, że w porównaniu z rozpędzonym Supersportem taki obiekt na torze jest jak stojące drzewo. Niestety do człowieka zachłyśniętego władzą nie dociera nic i chyba tylko tragedia może go obudzić. Do takowej o mało nie doszło wczoraj i to za sprawą samego Pana Dyrektora! Postanowił On sobie pojechać po torze „traktorkiem" z kamerą właśnie wtedy, gdy trenowali ci najszybsi.

Historia, którą usłyszeliśmy od dwóch naszych czytelników zmroziła nam krew w żyłach. Całe zamieszanie zaczęło się na wyjściu na prostą pod mostek. Grupa trzech motocykli „szła" jeden za drugim, gdy nagle nadziała się na Pana Dyrektora jadącego tempem spacerowym. W tamtym miejscu rozpędzający się „prawdziwy" motocykl jest już szybszy, niż 125 mogłoby osiągnąć w swoim maksimum. Dwóch pierwszych zawodników wyminęło przeszkodę po lewej i prawej jego stronie, ale trzeci niestety uderzył już w wahacz Pana Dyrektora i wystrzelił do przodu. Wyprzedzając nawet tych, którzy jechali z przodu. Zawodnik, który uczestniczył w tym wypadku doznał na szczęście „tylko" wstrząśnienia mózgu i uszkodzenia ręki. Na szczęście, bo mogło się to skończyć kolejną tragedią! Niestety Pan Dyrektor wyszedł z zamieszania w jednym kawałku. Szkoda, bo może gdyby poleżał w szpitalu parę tygodni znów przypomniałby sobie jak to jest być zawodnikiem skazanym na durne pomysły decydentów.

Ten wypadek jednak był dopiero początkiem kolejnej głupoty, która mogłaby skończyć się jeszcze tragiczniej. Mianowicie, gdy motocykle na krótkiej prostej leżały na torze i stwarzały zagrożenie zamiast wywiesić odpowiednie flagi, ktoś wysłał wirażowyego na przełamanie między tor kartingowy i zakręt pod dębami. Tam jest naprawdę szybko, ale ktoś uznał, że jest to najlepsze miejsce do... zatrzymania pozostałych motocyklistów! Jedni jakoś wyhamowali, inny poszedł w krzaki, żeby nie trafić stojącego na torze człowieka, a kolejny niestety nie wyhamował i poturbował delikwenta. Brakowało do pełni „szczęścia", żeby kolejni wjechali jeszcze w tych stojących.

Historia, która wczoraj się wydarzyła brzmi jak czarny sen, ale niestety miała miejsce. Na szczęście obyło się bez tych najgorszych konsekwencji, ale to nie były wypadki spowodowane pechem, a niewłaściwymi decyzjami jednego człowieka.

Czy w Poznaniu ktoś wreszcie zrozumie, że ten Pan powinien mieć sądowy zakaz zbliżania się do motocyklistów? Zgrywa dobrego wujka, próbuje szkolić, a robi to tak, że na ostatnich Dniach Motocyklisty w motocyklu, którego używał tylna opona była założona odwrotnie! Piękne szkolenie. Człowiek, który nie słucha sugestii, na siłę udowadnia swoje mądrości, nie mając przy tym odpowiednich uprawnień nie może być odpowiedzialny za tak delikatną materię, jaką są wyścigi motocyklowe.

Liczymy, że Pan Prezes Werle wyciągnie wnioski z tego, co działo się w tym roku na torze Poznań. Przecież dobrze sam wie, że on też może odpowiadać za to, co się może wydarzyć w czasie treningów i co wydarzyło się na początku sierpnia. Czy nie lepiej dmuchać na zimne? Czy w tak dużym klubie nie ma zastępstwa dla Pana Molika? Rozumiem konflikt z rodziną na K, ale jest w klubie grupa ambitnych sędziów wirażowych, którzy robią to z pasji i chcą się rozwijać. Nie lepiej pomóc im w otrzymaniu odpowiednich uprawnień, niż czekać na kolejne kłopoty z policją i prokuratorem? A co najważniejsze, musicie pamiętać o motocyklistach, bo nie po to media i zawodnicy na każdym kroku wmawiają ludziom, że tor jest bezpieczny i jeśli jeździć szybko to tam, a nie na ulicy. Chcecie popsuć tą ciężką pracę i zrównać tor z ulicą? Hieny z kolorowych brukowców i programów „interwencyjnych" tylko na to czekają, tylko dla czyjego to dobra?