Na pierwszy rzut oka topowa crossówka KTMa nie różni się niczym specjalnym od poprzednika. Ba! Wygląda biedniej, głównie z powodu zwykłej, niezbyt ekstrawaganckiej okleiny. Jasny pomarańcz przełamywany gdzieniegdzie przez srebrzące się wstawki, a wszystko skąpane w czerni. Gdzieś zabrakło pomysłu, ale przecież na tym się jeździ. Po dokładniejszych oględzinach widać minimalne różnice. Zadek SX-Fa „siedzi" nieco niżej, wcześniej wspominane półki gdzieś znikają pod bocznymi owiewkami.

Za sterami jest ciut więcej miejsca. Kierownica znajduje się wyżej, jednak jest lekko pochylona w stronę szoferującego. Jeżeli dodać do tego pozycję raczej z przodu, niż na środku jednośladu, to otrzymujemy ciekawe wrażenie siedzenia „w", a nie „na" motocyklu. Oczywiście, w tym przypadku duże znaczenie ma budowa ciała - miejsca jest jednak pod dostatkiem, nawet dla tych największych.

Pod prawym guzikiem znajduje się rozrusznik. Sprzęgło, rozruch i już pod tyłkiem czuć miłe wibracje. Objeżdżana przez nas wersja była wyposażona w akcesoryjny tłumik Akrapovica. Gwoli ścisłości, oprócz fenomenalnych wrażeń akustycznych, różnice w mocy są wyczuwalne tylko i wyłącznie przez profesjonalnych zawodników.

Zapinam pierwszy bieg i delikatnie ruszam. Czuć wagę motocykla, ale dzięki stosunkowo nisko umieszczonemu siedzisku nie jest tak źle.

Precyzja i moc

Już pierwsze metry pokonane na SX-Fie dają do zrozumienia, jak dobry jest motocykl. Przyspieszanie na dziurawej, piekielnie twardej prostej, przebiega bardzo płynnie i równomiernie. Oczywiście, gaz nie jest odkręcony do końca. Nowe opony intensywnie wgryzają się w ziemię podczas hamowania. Atomowe opóźnienia robią nie gorsze wrażenie od przyspieszeń! Trzeba się ostro pilnować, by nie zablokować przedniego koła. Zawracam na trawiastym zakręcie i dołączam się do pętli motocrossowej testowego toru.

Kolejne biegi wchodzą bardzo miękko i mimo, iż jednocylindrowa 450 została wyposażona w zaledwie 5-ciobiegową skrzynię biegów, to w zupełności wystarcza. Spory skok w dół z płaskim lądowaniem. Zawieszenie tłumi uderzenie, klejąc opony do podłoża. Kawałek prostej, podwójny wskok do góry i piaskowa banda. W lekki stresie redukuję bieg i schodzę na zbiornik paliwa. Płynne odkręcenie i... już jestem w następnym zakręcie! Mało która 450. potrafi wybaczyć takie amatorskie niezdecydowanie.

Zmiany w ramie opłaciły się. SX-F 450 prowadzi się rewelacyjne. Czy to płaski zakręt na ujemnym kącie, czy piaskowa banda, czy głęboka koleina - w każdej sytuacji nowy KTM daje odpowiednie sygnały szoferującemu, uzupełniając je poczuciem panowania nad sytuacją. Tak, nadal mówimy o crossowym motocyklu klasy MX1. Tak, tym motocyklem naprawdę da się jeździć. Na dodatek jeździć cholernie szybko.

Ewolucja lepsza od rewolucji?

Yamaha wraz z nową YZ450F ostro zaskoczyła konkurencję. Ciężko w tym momencie powiedzieć, czy KTM ze swoimi tradycyjnymi rozwiązaniami będzie konkurencyjny. Pewne jest jednak jedno - nowe „cztery i pół" Austriaków nie zawodzi. Na dodatek w wielu momentach zaskakuje. Przede wszystkim precyzją prowadzenia i ugłaskaną charakterystyką. Nawet jeśli jest to najbardziej przyjazna 450, to nadal jest to piekielnie mocny motocykl. Parowozowa siła wyrywa przeguby rąk z każdym odkręceniem manetki. Nie można o tym zapominać.

Foto: David Bodlak/ Honza Karasek