Ścigacz.pl

Jerez to szczególne miejsce, gdzie wyścigi przeradzają się w jedno ogromne święto jednośladów i ludzi żyjących tą pasją. W tym roku nie było oczywiście inaczej. Ponad 130 tysięcy kibiców na torze i z pewnością podobna liczba ludzi bawiących w okolicach rozgrywek daje pewien pogląd o rozmiarze tego zjawiska. Niemal oczywiste jest, że połowa kibiców to Hiszpanie, czekający tylko na jedno...zwycięstwo swojego zawodnika.

Klasa 125

Tutaj wszystko szło dobrze dla przeważającej liczby kibiców, ale tylko do momentu...kwalifikacji. Choć po wygranej w Katarze to właśnie Hector Faubel był faworytem, to kwalifikacje wygrał Włoch Matia Passini i zrobiło się nieco smutniej. Bardziej smutny był jedynie sam Passini, kiedy podczas okrążenia rozgrzewkowego jego motocykl zamilkł i zawodnik musiał dopchać go do boksu. Tym samym, zgodnie z regulaminem, utracił pierwszą pozycję startową i stanął na końcu stawki. Dzięki temu to Gabor Talmacsi znalazł się w najkorzystniejszej sytuacji i rzutem na taśmę stał się faworytem wyścigu. Można w tym miejscu zrobić pauzę, uciec nieco od tematu i stwierdzić, że...to był dobry dzień dla plemion słowiańskich. Węgier i Czech walczyli dzielnie o podium w Motocyklowych Mistrzostwach Świata, Adam Małysz zdobywał właśnie czwartą kryształową kulę Pucharu Świata w skokach narciarskich, a Otylia Jędrzejczak wywalczyła srebrny medal na Mistrzostwach Świata w pływaniu. Brakuje mi w tym zestawieniu ciągle jednego nazwiska...tak, tak - Chmielewski. Niby jestem tylko kibicem, a ciężko mi jakoś przeboleć utratę szansy opisywania pierwszych wyczynów naszego rodaka w tak wspaniałej imprezie, jaką są Motocyklowe Mistrzostwa Świata.

Sam wyścig dalej przebiegał już bez większych fajerwerków. Prowadził Talmacsi, którego gonił Pesek, dalej stawka się nieco rozjechała, a najpoważniejsza walka toczyła się od pozycji 4-tej do 8-tej, pomiędzy P.Espargaro, T.Koyama, S.Gadea, P.Nieto i M. Ransederem. Ostatecznie wygrywa Gabor Talmacsi, który udanie odpierał pod koniec wyścigu ataki Lukasa Peska. Obaj dostarczyli niezwykłych emocji na prostej przed metą, gdzie odbył się fotofinisz, na korzyść Węgra. Jako trzeci zameldował się na mecie ten, w którym kibice pokładali największe nadzieje, czyli Hiszpan Hector Faubel.

1		G. Talmacsi (HUN)		Aprilia		41:52.149
2		L. Pesek (CZE)		Derbi		41:52.163
3		H. Faubel (ESP)		Aprilia		41:57.869
4		P. Espargaro (ESP)		Aprilia Belson Camp		41:58.638
5		S. Gadea (ESP)		Aprilia		41:59.016
6		P. Nieto (ESP)		Aprilia Blusens		42:01.368
7		S. Cortese (GER)		Aprilia Emmi		42:11.227
8		J. Olive (ESP)		Aprilia		42:11.282
9		M. Ranseder (AUT)		Honda		42:11.813
10		L. Zanetti (ITA)		Aprilia Team Sicilia		42:20.583
11		S. Bianco (ITA)		Aprilia WTR		42:20.964
12		A. Iannone (ITA)		Aprilia WTR		42:20.965
13		S. Bonsey (USA)		KTM		42:35.848
14		N. Terol (ESP)		Derbi		42:38.535
15		S. Grotzkyj (ITA)		Aprilia		42:40.230
16		P. Tutusaus (ESP)		Aprilia		42:40.728
17		R. Krummenacher (SUI)		KTM		42:43.402
18		R. Muresan (ROM)		Honda		42:44.309
19		D. Aegerter (SUI)		Aprilia		43:03.974
20		H. Van den Berg (NED)		Aprilia Blusens		43:05.283
21		J. Litjens (NED)		Honda		43:12.438
22		I. Maestro (ESP)		Aprilia		43:15.901
23		D. Lombardi (ITA)		Honda		43:21.037
24		D. Saez (ESP)		Aprilia Quinto		43:23.835
25		R. Tamburini (ITA)		Aprilia Team Sicilia		43:37.325
26		B. Smith (ENG)		Honda		43:37.357

Klasa 250

Wprawdzie w klasie 125 sukces hiszpański był niepełny, ale w 250 obstawa była na tyle silna, że kibice mogli być niemal pewni triumfu „swoich", nawet z uwzględnieniem całego podium. Tym bardziej pewni, kiedy od pierwszego dnia treningów na czele nieustannie widniało tylko jedno nazwisko - Lorenzo, a zaraz za nim najczęściej powtarzane to Bautista, Barbera i Simon. Pierwszy rząd przed startem zakłócał jedynie A.Dovizioso, który oddzielił Bautiste od reszty jego rodaków.

Jak się potem okazało, Dovi miał niezwykle chytry plan i kiedy tylko wyścig ruszył, ten w szybkiej walce pokonał i Lorenzo i Barberę, obejmując tym samym prowadzenie w wyścigu. Można by powiedzieć, że plan był dobry, ale nie na ten tor. Bo kto to widział, żeby Lorenzo z przerostem ambicji, dał się pokonać przed własną publicznością, szczególnie teraz, kiedy jest mocny, jak nigdy wcześniej. Nie widział tego nikt i tym razem też nie zobaczył. W pewnym momencie zrobiło się nieco nudnawo i wydawało się, że karty zostały rozdane. Dovizioso, Lorenzo, Barbera, Bautista, de Angelis i nieco dalej, walczący jak za dawnych lat Luthi i Kallio. Sztorm zaczął nadchodzić z wzbierającą siłą, gdy Alex de Angelis pobił niezmienny od 2001 roku rekord toru w klasie 250cm. To zdarzenie zadziałało jak nowy, niezwykle silny podmuch wiatru. Czołówka się mocno ożywiła, liderzy wyścigu zmieniali się w tempie porównywalnym do tego, z jakim pokonywali kolejne okrążenia. Pierwszym, który nie wytrzymał tempa lub presji, był Hector Barbera i opuścił tor przy pomocy mało szlachetnej części ciała. Simon był nieco za daleko, aby marzyć o pełnym hiszpańskim podium. Zostali jednak narodowi bohaterowie ostatniego sezonu - Lorenzo i Bautista. Obaj mistrzowie postanowili nie zawieść nadziei swoich najwierniejszych kibiców. Hiszpanie zaczęli się skutecznie dojeżdżać do Włocha Dovizioso, jednak szło to ze zmiennym szczęściem. Cierpliwość stracił wreszcie Lorenzo i dobrze przemyślanym manewrem wyszedł na prowadzenie, po czym szybko odskoczył od bijącej się dwójki Dovizioso-Bautista. Mistrz klasy 125 kontra były mistrz klasy 125, takie zestawienie musiało zaowocować ogromną dawką emocji i tak też było. Kiedy Lorenzo, ku uciesze wszystkich kibiców, spokojnie przekraczał metę, z tyłu nadal trwała walka włosko-hiszpańskiego duetu. Najwyraźniej Bautista wyższe podium postawił sobie za punkt honoru i przy ogólnym aplauzie przekroczył linię mety jako drugi. Dovizioso musiał się zadowolić najniższym stopniem podium.

1.		1		LORENZO		APRILIA		0'00"000		Inf
2.		19		BAUTISTA		APRILIA		0'00"218		+ 0'00"218
3.		34		DOVIZIOSO		HONDA		0'00"478		+ 0'00"478
4.		3		DE ANGELIS		APRILIA		0'08"156		+ 0'08"156
5.		6		DEBON		APRILIA		0'14"747		+ 0'14"747
6.		4		H.AOYAMA		KTM		0'15"045		+ 0'15"045
7.		73		S.AOYAMA		HONDA		0'17"918		+ 0'17"918
8.		55		TAKAHASHI		HONDA		0'28"438		+ 0'28"438
9.		14		WEST		APRILIA		0'39"435		+ 0'39"435
10.		28		HEIDOLF		APRILIA		1'02"689		+ 1'02"689
11.		32		LAI		APRILIA		1'06"813		+ 1'06"813
12.		8		WILAIROT		HONDA		1'07"166		+ 1'07"166
13.		25		BALDOLINI		APRILIA		1'07"371		+ 1'07"371
14.		50		LAVERTY		HONDA		1'11"793		+ 1'11"793
15.		17		ABRAHAM		APRILIA		1'13"898		+ 1'13"898
16.		16		CLUZEL		APRILIA		1'32"684		+ 1'32"684
17.		44		SEKIGUCHI		APRILIA		1'33"041		+ 1'33"041

MotoGP

Po wyścigu klasy 250 atmosfera była już rozgrzana do czerwoności, a największe emocje dopiero miały nadejść. Być może to jest właśnie ten czynnik, który ściąga tysiące kibiców na hiszpańskie tory, bo bieg wydarzeń tutaj zwykle jest esencją wyścigów motocyklowych i obfituje w zdarzenia, które potem wspomina się przez resztę sezonu.

Yamaha zapowiadała poprawę swoich maszyn na ten właśnie wyścig i tak też się stało. Pierwsza pozycja startowa Rossiego i trzecia Edwardsa mówiły same za siebie. Pomiędzy Yamahy wcisnął się Dani Pedrosa na swojej nowej Hondzie. Choć Dani jest Hiszpanem, to jakoś na trybunach dało się zauważyć przytłaczającą wręcz przewagę sympatyków „kanarkowego Włocha" i numeru 46. No cóż, życie i kibice będą dla Pedrosy brutalne do czasu, aż on sam nie pokaże, że umie wygrać z Rossim bez pomocy zdarzeń losowo/pechowych tego drugiego. Po raz kolejny zawiódł już w kwalifikacjach panujący mistrz Nicky Hayden, ustawiając się na 11-tym polu startowym. Nie najlepiej spisały się maszyny Ducati - Stoner na 5-tej, a Capirossi dopiero na 15-tej pozycji startowej. Z tym, że tor w Jerez najdłuższą prostą ma o długości zaledwie 600m. Widać to za mało, by Ducati mogło się dobrze rozpędzić, co było wręcz wodą na młyn wolniejszych motocykli.

Start odbył się bez większych sensacji. Dobry start zaliczyli zarówno Pedrosa, Rossi i Edwards i to oni właśnie w tej kolejności wpadli w pierwszy zakręt. Pedrosa nie cieszył się długo prowadzeniem wyścigu, które błyskawicznie na jednym z zakrętów odebrał mu Rossi. Wprawdzie Hiszpan starał się, jak mógł odzyskać wcześniejszą pozycję, ale choć kilkakrotnie doprowadzał motocykl do efektownych ślizgów i wzniecał nim chmury kurzu, gdy zahaczał o pobocze, to próby te były daremne. Rossi trzymał się mocno pierwszej pozycji i stopniowo zwiększał dystans od goniącego go Pedrosy. W końcu Dani postanowił zadowolić się drugą pozycją. Za nim podążał na równie bezpiecznym trzecim miejscu Colin Edwards, który nawet nie przejawiał chęci zdobycia lepszej pozycji. Rzeczy ciekawsze działy się nieco z tyłu. N.Hayden, mimo nienajlepszej pozycji startowej, wspiął się aż na pozycję piątą. Popis dawał Stoner na Ducati. Choć na początku wyścigu spadł aż na 9-tą pozycję, to szybko pozbierał się i zaczął gonić czołówkę, atakując każdego zawodnika po drodze bez najmniejszych kompleksów. W ten sposób dotarł do pozycji, z której wcześniej startował. Stało się to niejako przez przysługę Johna Hopkinsa, który długo zabierał się do N.Haydena, a kiedy w pięknym stylu wyprzedził zawodnika Hondy, to kilka zakrętów dalej, w efektownym szlifie opuścił tor. Wprawdzie udało się podnieść sprzęta i pojechać dalej, jednak w wyniku prawdopodobnych uszkodzeń dalsza jazda w tempie umożliwiającym odzyskanie strat okazała się niemożliwa i John Hopkins dojeżdża na końcu stawki.

Valentino Rossi po 27-miu okrążeniach spokojnie przekracza metę jako zwycięzca, sporo za nim finiszuje Dani Pedrosa oraz zupełnie niezagrożony przez cały wyścig Colin Edwards. Tym samym Fiat Yamaha Team zgarnia sporą pulę punktową, znacznie już odskakując największemu rywalowi w postaci Repsol Honda, której drugi zawodnik Nicky Hayden, zdegustowany własną postawą, przyjeżdża jako 7-my. Zdecydowanie jako dobry występ mogą wyścigu w Jerez zaliczyć 4-ty Toni Elias i 5-ty Casey Stoner.

1.		46		ROSSI		YAMAHA FIAT		0'00"000		Inf
2.		26		PEDROSA		HONDA REPSOL		0'01"246		+ 0'01"246
3.		5		EDWARDS		YAMAHA FIAT		0'02"701		+ 0'02"701
4.		24		ELIAS		HONDA GRESINI		0'04"351		+ 0'04"351
5.		27		STONER		DUCATI		0'04"993		+ 0'04"993
6.		7		CHECA		HONDA LCR		0'10"000		+ 0'10"000
7.		1		HAYDEN		HONDA REPSOL		0'14"146		+ 0'14"146
8.		33		MELANDRI		HONDA GRESINI		0'19"969		+ 0'19"969
9.		71		VERMEULEN		SUZUKI		0'24"786		+ 0'24"786
10.		56		NAKANO		HONDA KONICA MINOLTA		0'24"955		+ 0'24"955
11.		4		BARROS		DUCATI PRMAC D'ANTIN		0'25"008		+ 0'25"008
12.		65		CAPIROSSI		DUCATI		0'25"852		+ 0'25"852
13.		14		DE PUNIET		KAWASAKI		0'26"445		+ 0'26"445
14.		6		TAMADA		YAMAHA TECH 3		0'36"653		+ 0'36"653
15.		50		GUINTOLI		YAMAHA TECH 3		0'36"744		+ 0'36"744
16.		10		ROBERTS		KR TEAM ROBERTS		0'48"911		+ 0'48"911
17.		64		AKIYOSHI		SUZUKI		0'50"784		+ 0'50"784
18.		19		JACQUE		KAWASAKI		1'00"901		+ 1'00"901
19.		21		HOPKINS		SUZUKI		1'03"371		+ 1'03"371