« Poprzednia strona strony: 1 2 3 4 5 6 Następna strona »

Franciszek Janeczek (23.01.1878 r. – 04.06.1941 r.) urodził się we wsi Klaster nad Dědinou w rodzinie rolniczej. W młodości chciał zostać lekarzem, lecz ojciec namówił go na studia w wyższej szkole technicznej w Pradze. Następnie studiował na uniwersytecie w Berlinie, a do Pragi wrócił w 1898 roku jako inżynier–elektrotechnik. Po krótkiej praktyce w zakładach w Pradze, utalentowanego młodzieńca wysłano do Holandii, gdzie miał kierować budową zakładu elektromechanicznego w Maarssen. Opatentował tam swój pierwszy wynalazek „Elektryfikacja podziemnych kolei elektrycznych”, który został zastosowany przy budowie najstarszego na świecie metra w Londynie.

Do Czech Janeczek wrócił jako człowiek zamożny i całkowicie poświęcił się wynalazczości, otwierając w 1906 roku własne laboratorium badawcze. Przed Pierwszą Wojną Światową Janeczek opatentował wiele wynalazków w dziedzinie elektrotechniki, wśród nich lampę o wyładowaniu łukowym oraz zdalnie sterowaną tablicę reklamową.

Wybuch Pierwszej Wojny Światowej diametralne zmienił działalność Janeczka. Po krótkiej służbie we Włoszech, Janeczek wrócił do Pragi z nowymi pomysłami, ale już w sferze produkcji zbrojeniowej. Był całkowicie pochłonięty balistyką, a później również mechaniką uzbrojenia wojskowego. Wśród wielu wynalazków z tamtego czasu (około 60 patentów), w szczególności należy wymienić takie jak: opracowanie moździerza dla piechoty, stworzenie karabinu maszynowego dla lotnictwa, jednak chyba najbardziej znanym jest granat ręczny typu „Janeczek”.

Malejący popyt na uzbrojenie zmusił Franciszka Janeczka w 1929 r. do zmian i zajęcia swojego błyskotliwego umysłu nowymi projektami, którymi wkrótce stały się motocykle.

« Poprzednia strona strony: 1 2 3 4 5 6 Następna strona »