| Kawasaki Z750 to motocykl, który pojawił się na rynku o przynajmniej kilka lat za późno Słowo wstępu Kawasaki Z750 to motocykl, który pojawił się na rynku przynajmniej o kilka lat za późno. Zieloni nieco przespali narodziny mody na niedrogie motocykle do codziennego użytku, oparte na komponentach zapożyczonych z droższych, sportowych modeli. W 1995 r. Suzuki wypuściło absolutnie przebojowego Bandita 600, w odpowiedzi Yamaha zbudowała Fazera 600, a Honda Horneta 600. Kawasaki natomiast odpowiedziało modelem ZR7. Motocykl ten, choć miał wiele zalet, to niestety nie mógł zagrozić pozycji hitów, jakimi stały się 600-tki konkurencji. Przestarzały silnik, nudna stylizacja i brak wyrazistego charakteru sprawiały, że ZR7 nie rozpalał wyobraźni motocyklistów. Do tego, jak na złość, zaostrzone normy emisji spalin skutecznie przekreśliły przyszłość tej maszyny na europejskim rynku. Mając zatem to wszystko na uwadze, zbudowano Z750. Oczywiście czynnikiem, który skutecznie przyczynił się do wdrożenia do produkcji Zeta, był sukces starszego brata Z1000, którego rynek przyjął bardzo dobrze rok wcześniej. Dlaczego zacząłem od tego, że Kawasaki zaspało z budową tego modelu? Ponieważ wszystkie komponenty do stworzenia Z750 leżały na półkach fabryki w Akashi już w drugiej połowie lat 90-tych, podczas gdy 750-tka trafiła na rynek dopiero w roku 2004. Tym razem, zamiast nudnego neoklasyka, Kawasaki postanowiło stworzyć coś wyróżniającego się w tłumie. Z750 to co prawda „zubożona" wersja Z1000, ale motocykl ten wygląda i jeździ zdecydowanie lepiej, niż sugerowałaby to jego cena. Dziś chciałbym przedstawić wam egzemplarz z roku 2006. Motocykl ma przejechane 15000 km, jest w bardzo dobrym stanie technicznym, używany przez kobietę, właścicielka niepaląca. Motocykl, jak większość jeżdżących w Polsce jednośladów, trafił nad Wisłę zza granicy. Używane egzemplarze z tego rocznika kosztują u nas w granicach 17-18 tyś zł. Czy warto wydać takie pieniądze na Z750? Z zewnątrz Sprzęt wygląda bardzo fajnie. Linia maszyny utrzymana jest w duchu streetfighter. Zapożyczenia stylistyczne i techniczne z innych modeli Kawasaki mogą się podobać. Tył motocykla jest taki, jak w Z1000, koła pochodzą z ZX10R, natomiast zestaw wskaźników, to konstrukcja oparta na rozwiązaniach zaczerpniętych z ZX6R. Całość wygląda zgrabnie i proporcjonalnie. Szkoda, że tylny wahacz lakierowany jest na czarno, aluminiowy wyglądałby zdecydowanie lepiej. W prezentowanej sztuce kilka detali jest nieoryginalnych, dając świadectwo przygód, jakie były jej udziałem . Tłumik Yoshimura jest głośny i strzela przy schodzeniu z obrotów. Akcesoryjne lusterka wyglądają nieźle, ale przy moim rozstawie ramion nic w nich nie widać. Szyba została zastąpiona wyższym elementem akcesoryjnym i to akurat się przydaje. Razem z nieoryginalnymi ciężarkami kierownicy i obtartymi klamkami, jest to dowód na glebę, która stała się udziałem 750-tki. Niemniej jednak owa gleba była raczej kosmetyczna, motocykl trwale na niej nie ucierpiał i obecna właścicielka motocykla może cieszyć się w pełni z zalet Kawki. A jest ich wiele. Zacznijmy od silnika. Serce Jednostka napędowa to czterocylindrowy motor o pojemności 748 ccm. Silnik swoimi korzeniami sięga modelu ZX9R. Średnica cylindra uległa redukcji z 75 na 68,4 mm, natomiast ten sam pozostał skok tłoka wynoszący 50,9 mm. Zasilanie powierzono układowi wtryskowemu Keihin. W tej konfiguracji silnik dysponuje mocą 110 KM i sporym momentem obrotowym o wartości 75 Nm. Tyle na papierze, jak wygląda to w rzeczywistości? Silnik pracuje jedwabiście gładko, odpowiadając spontanicznie na każde dodanie gazu. Wrzucaniu biegu nie towarzyszą żadne dziwne dźwięki. Zatem wciskamy lekko pracujące sprzęgło, jedynka i ruszamy. Motocykl dynamicznie nabiera prędkości, biegi zmieniają się z dziecinną łatwością. Ledwie wyczuwalny luz w układzie przeniesienia napędu sprawia, że jazda po mieście tym motocyklem oszczędza nam uciążliwego szarpania i stukania. Zdecydowanie 750-tka jest dynamiczniejszym sprzętem, niż konkurencyjne dla niej 600-tki. Oczywiście jest to zasługa nie tylko świetnego zestrojenia silnika, ale także większej pojemności, co wielu krytykantów uważa za małe oszustwo. Osobiście jednak, gdybym miał wybierać motocykl z tego segmentu, na pewno nie postrzegałbym dodatkowych 150 ccm jako wady, ale jako oczywistą zaletę. Układa napędowy Z750 wie doskonale, co to dynamiczna jazda. Aby jednak poczuć prawdziwy pazur tego silnika, trzeba zagonić go do roboty powyżej 7000 obr/min. Do tej wartości 750-tka jest spokojnym, kulturalnym motocyklem, z którym poradzi sobie każdy motocyklista, nawet ten bez większego stażu za sterami jednośladu. Całościowa ocena układu napędowego jest jednoznacznie pozytywna. Wysoka moc, wyróżniająca elastyczność, znakomita praca skrzyni biegów i sprzęgła nie daje powodów do jakichkolwiek narzekań.
|
|
|
| Zawias i heble Kawka jest jednym z najcięższych motocykli w grupie motocykli klasy średniej. Jest to konsekwencja zastosowania większego silnika, ale także wykorzystania stalowej ramy. Rama motocykla ukryta pod plastikami i zbiornikiem paliwa w sposób mało rzucający się w oczy, łączy przednie zawieszenie z tylnym. Jeśli chodzi o przód, to na pewno nie można mówić tutaj o rewelacji. W przeciwieństwie do protoplasty, mamy tu klasyczny widelec bez możliwości jakiejkolwiek regulacji. Tył również nie pochodzi od Superbika. Dwuramienny wahacz, jaki tu pracuje, wykonany został ze stalowego profilu o czworokątnym przekroju i połączony układem Uni-track z centralnym amortyzatorem. W tym przypadku możemy regulować przynajmniej napięcie wstępne sprężyny. Pomimo swojej prostoty, zawieszenie Z750 jest solidnym punktem całego motocykla i pozwala na wykorzystanie potencjału jednostki napędowej. Przede wszystkim zawias Kawy stanowi sensowny kompromis pomiędzy wygodą, a precyzją prowadzenia. Nie za twarde, nie za miękkie - absolutnie w sam raz. Motocykl jest bardzo zwrotny i stabilnie zachowuje się drodze, niezależnie od jakości nawierzchni. Hamulce Z750 określiłbym słowem „spoko". Nie rzucają na kolana, jak te zastosowane w Z1000, ale w zupełności dają sobie radę z zatrzymaniem rozpędzonej 750-tki, nie odstając bynajmniej od konkurencji. Komfort i ergonomia Tutaj znów mogę z czystym sumieniem pochwalić Kawę. Pozycja za kierownicą jest wygodna, dostęp do wszystkich instrumentów jest łatwy i intuicyjny. Siodło jest wygodne i umieszczono je na optymalnej wysokości. Dzięki temu, jazda w korkach jest bezproblemowa. Oprzyrządowanie zastosowane w tej maszynie nie różni się od tego, co stosują inni japońscy producenci, zatem na kierowcę przyzwyczajonego do „Japończyków" nie czają się tutaj żadne niespodzianki. Teraz o minusach. O lusterkach, w których nic nie widać, już pisałem. Zestaw wskaźników jest kiepsko czytelny, ciekłokrystaliczny obrotomierz zupełnie mnie nie przekonuje. Konstruktorzy Z750 chwali się skutecznością małej owiewki, która wedle zapewnień miała zapewniać ochronę przed wiatrem zdecydowanie lepszą, niż sugerowałyby to jej rozmiary. Guzik prawda. Powyżej 130-140 km/h nie ma innej opcji, niż porządnie trzymać się kierownicy, tak jak na każdym innym golasie. W kategorii komfortu i ergonomii Z750 dostaje minusa także za brak sensownych uchwytów dla pasażera. W całokształcie Kawasaki Z750 to bardzo dobry motocykl. To zwięzłe stwierdzenie w zupełności opisuje ten motocykl. Jeśli miałbym je rozwinąć, podkreśliłbym świetny silnik i znakomitą skrzynię biegów. Zawieszenie motocykla, choć proste w swej konstrukcji, spisuje się naprawdę bardzo dobrze. Skuteczne hamulce i wygodna pozycja za kierownicą uzupełniają ten bardzo pozytywny wizerunek. Niewielkie niedociągnięcia nie są w stanie popsuć przyjemności obcowania z tą maszyną. Dla kogo Zet? Przede wszystkim dla motocyklistów często korzystających ze swojego jednośladu w mieście i na krótkich dystansach. Tutaj 750-tka jest bezkonkurencyjna. Mocny silnik i solidne podwozie pozwalają także na odrobinę szaleństwa, zatem okazjonalne treningowe wypady na tor także są w zasięgu tej maszyny. Odpowiadając na pytanie z początku tego artykułu, mogę z czystym sumieniem stwierdzić, że Kawasaki Z750 jest motocyklem wartym swoich pieniędzy. Zadbane egzemplarze, takie, jak bohater tego artykułu, da się kupić w chwili obecnej za 17000 zł. Starsze modele są do upolowania za nawet 14000 zł. Jeśli tylko motocykl będzie miał udokumentowaną historię i będziecie pewni jego stanu technicznego, to z pewnością 750-tka jest materiałem na wiernego kompana do codziennej walki w miejskiej dżungli. A mity o rozpadających się Kawasaki śmiało możecie włożyć między bajki, to już nie te czasy i nie te motocykle. Dane techniczne:
|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Komentarze
Poka¿ wszystkie komentarze