Nadchodzi nowa era motocyklizmu. Techno era.

Jestem niemal pewien, że litera "R" w nazwie nowej Tuono wiąże się z donośnym "Grrrrrr!!!", które ludzie z Noale kierują pod adresem ludzi z Bolonii. Zaprezentowanie nowego silnika ze sportowej RSV4 w nakedzie oraz kontynuacja linii Tuono to tylko przykrywka dla prawdziwych zamiarów Aprilii, mianowicie dokopania Ducati. Ich okryty chwałą Streetfighter zbyt często określany jest mianem króla power nakedów. Czas poddać go próbie. Poprzedni model Tuono z silnikiem widlastym nie był najgorszy, był wręcz całkiem niezły. Jednak aby stanąć do walki z czymś o mocy kotłowni i masie kolibra potrzebne jest o wiele więcej niż "całkiem niezły". Powstanie Aprilii Tuono V4 było nieuniknione. Kiedy to się stało, szczęki narodów upadły na glebę. Nikt nie podejrzewał, że Włosi pojadą po aż takiej bandzie.

Pakowałeś?

Wzornictwo Aprilii Tuono V4R jest zupełnym przeciwieństwem Ducati. Do diabła z filigranową formą i wizualną lekkością konstrukcji! V4R jest potężna, bo taka powinna być. Niezmiernie cieszę się, że użyto projekt przedniej owiewki z RSV4, ale tylko dlatego, że została ona zmodyfikowana. Przód RSV4 to jej zdecydowanie najgorszy element. Wygląda jak zdeformowana twarz weterana wojennego. Przód Tuono V4R jest bardziej kanciasty, geometryczny, surowy. Nadal mamy środkowy reflektor ze światłem pozycyjnym, ale jest on mniej natarczywy w patrzeniu na niego i nie wygląda już jak tylne światło plastikowych samochodów dla dzieci w centrach handlowych. Zadupek został zaprojektowany na wzór napiętego mięśnia dwugłowego ramienia jakiegoś kulturysty. Wydech jest klonem tego z RSV4 Factory APRC 2011, choć nie do końca wiem, czy to stwierdzenie sklasyfikować jako komplement. Trochę lekkości jednak nadano. Felgi nie są już x-ramienne, ale x-włókniste. Mówimy o nadawaniu lekkości, jakoby V4R była ociężałą kolumbrymą z mocnym silnikiem. Nic bardziej mylnego.

Science-fiction

Naukowcy NASA w białych kitlach byliby pod wrażeniem poziomu napakowania nowej Tuono V4R bajerami technicznymi. Silnik jest tą samą jednostką, która znajdzie się w RSV4 Factory APRC. Moc ze 180 KM została przystrzyżona do 162 KM, co i tak stawia Tuono na czele stawki (silniejsze są tylko ćwierćtonowe BMW K1300R i B-King). Moment obrotowy ze 115 Nm spadł na 110 Nm, ale jest osiągany o 1000 obrotów szybciej, przy 9000 obr/min. APRC to prawdopodobnie najbardziej wypasiony skrót w historii motocykli drogowych. Aprilia Performance Ride Control to nic innego, jak nazwa pakietu „udogodnień”, który sprawia, że Tuono V4R (a także RSV4 w tej wersji) jest bardziej statkiem kosmicznym, niż motocyklem. W skład APRC wchodzą cztery systemy.

Pierwszym z nich jest ATC (Aprilia Traction Control) czyli kontrola trakcji. Ma ona 8 poziomów ustawienia i zmniejsza moment obrotowy po wykryciu uślizgu na tylnym kole. Kolejnym systemem jest AQS czyli Aprilia Quick Shift. System ma podobną zasadę działania jak w BMW S1000RR. Mówiąc łopatologicznie, każdy bieg w górę można wbić na pełnym ogniu, bez użycia sprzęgła i bez zamykania przepustnicy.

Z AWC zaczynamy wkraczamy na wyższy poziom wybajerzenia. To Aprilia Wheelie Control. Działanie tego systemu łatwo rozszyfrować. Potrafi on zidentyfikować pierwsze oznaki braku kontaktu przedniego koła z nawierzchnią i zniwelować je. Dla wszystkich fanów miejskiego lansowania się spod świateł – Wheelie Control można wyłączyć. Najlepsze zostawiłem na koniec.

ALC oznacza Aprilia Launch Control. Metoda na szybki start motocyklem wcale nie jest taka prosta. Można strzelić sprzęgłem i odwinąć do końca, ale jeśli nie zrobisz tego w power cruiserze, tylko w litrze, to istnieje duża szansa, że asfalt uderzy cię w plecy. Należy zatem zaprzeć się siedzeniem za owiewkę, pochylić się do przodu, zwiększyć obroty do 5-6 tys. obrotów (w momencie, gdy siedzimy na motocyklu sportowym), delikatnie popuścić klamkę sprzęgła aby poczuć lekkie ciągniecie motocykla do przodu. Na sygnał puścić je całkowicie i wtedy odwinąć gaz do końca. Ruszamy tak naprawdę nie gazem, ale sprzęgłem. To trochę skomplikowany proces. ALC pozwala o wszystkim zapomnieć. Po prostu odkręcić gaz w opór i puścić sprzęgło. Elektronika zadba, aby jeździec nie zamienił się miejscem z motocyklem.

Podwozie i spółka

Potężne V4 siedzi w podwójnej aluminiowej ramie. Z wyglądu przypomina ona trochę tą z poprzedniej Tuono, podobnie tylny bananowy wahacz. Zawieszenie od Sachsa posiada pełną regulację, zarówno przód i tył. Do tego heble Brembo z radialnymi zaciskami. Zero pytań. Ciekawostką jest natomiast fakt, że można dobrać sobie rozmiar tylnej opony. Fabrycznie z tyłu znajduje się 190/55/17, ale jest opcja gumy w rozmiarze 190/50/17 i, uwaga, 200/55/17. Podobne możliwości doboru ogumienia ma także RSV4 SE i faktycznie może mieć to podłoże wyścigowe. W Tuono nie da się ukryć soczystości tego faktu. 200-milimetrowa opona z tyłu streetfighera? Nie chciałbym przywodzić tu jaskiniowego zamiłowania facetów do szerokich opon z tyłu motocykla, ale to po prostu jest fajne.

V4lka o podium

Masa BMW K1300R i Suzuki B-Kinga oscylująca w okolicach ćwierć tony niejako nie pozwala uznać ich jako bezpośrednią konkurencję, nawet pomimo nadwyżki mocy i momentu obrotowego. Honda CB1000R jest z kolei zbyt słaba i zbyt grzeczna. Buell 1125CR byłby dobrym rywalem, ale niestety już go nie produkują. Prawdziwa konkurencja to Ducati Streetfighter, nowe Kawasaki Z1000, MV Agusta F4 Brutale 1090, no i ewentualnie Benelli TnT o ile nie zdecyduje się wypluć korbowodów przez układ wydechowy. Jedno jest pewne. Aprilia ze swoim systemem APRC rozpoczyna nową erę motocyklizmu. Techno erę. BWM oferuje klienteli potężną księgę, bo już nie broszurę z wyposażeniem akcesoryjnym, ale to Aprilia Tuono V4R (i RSV4) wypasła swój flagowy motocykl drogowy do granic możliwości, pakując w niego technikę i elektronikę na nowo definiując pojęcie „high-tech”. Kiedyś nie musieliśmy mieć w motocyklu nic oprócz tylnego koła i napędzającego je silnika, tłumacząc się, że nie chcemy nic, co rozrzedzi nam wrażenia z jazdy, a wizja elektronicznej niani pilnującej, aby przypadkiem nie zedrzeć bieżnika z opony przyprawiała nas o skręt jelit. Teraz wraz z postępem technicznym nie tylko to akceptujemy, ale już tego wymagamy. Aprilia służy pomocą.

Dane techniczne