Ścigacz.pl

Są motocykle, które powstają według schematu, i są takie, które rodzą się z pasji i fascynacji motoryzacją. Ten egzemplarz należy do tej drugiej kategorii.

Unikalna wyścigowa konstrukcja oparta na klasycznym szkielecie Métisse i dopracowanej jednostce napędowej Triumph T140V wkrótce trafi pod młotek podczas Bonhams Spring Stafford Sale, organizowanej przy okazji The International Classic MotorCycle Show.

---

Reklama

ZOBACZ SZCZEGÓŁY I MOTOCYKLE »

KTM 125 Duke vs 390 Duke 2026. Który pasuje do ciebie lepiej i dlaczego odpowiedź nie jest oczywista

KTM konsekwentnie buduje klasę swoich nakedów, a obecny rok przynosi kolejny rozdział w wykonaniu 125 Duke i 390 Duke. Oba motocykle dzielą tę samą filozofię, podobne ramy i tę samą agresywną stylistykę, ale różnice też są niemałe. Czy można porównywać te maszyny?

POZNAJ MOTOCYKLE, KTÓRE DAJĄ FRAJDĘ! »

---

Mówimy o jednorazowym projekcie, który powstał z zainteresowania wyścigowymi maszynami z lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych, a nie typowym zabytku na dwóch kołach. Inspiracją były konstrukcje na ramach Métisse, szczególnie te przygotowywane przez Toma Kirby’ego. Warto w tym miejscu przypomnieć, że Kirby był brytyjskim mecenasem wyścigów motocyklowych w latach 60. i 70. XX wieku. Najbardziej znany jest ze współpracy z firmą Métisse (Rickman), dla której przygotowywał konkurencyjne maszyny wyścigowe, głównie z silnikami Matchless G50. Jego team odnosił sukcesy w brytyjskich i międzynarodowych wyścigach, między innymi Alan Barnett na Kirby Métisse zajął drugie miejsce w Senior TT na Isle of Man w 1968 roku. Maszyny Kirby’ego słynęły z doskonałego przygotowania technicznego i innowacyjnych rozwiązań, m.in.  to do niego należy wczesne zastosowanie hamulców tarczowych. Tom Kirby był człowiekiem, który łączyła pasję, pieniądze i wiedzę inżynieryjną, tworząc jedne z najbardziej szanowanych prywatnych teamów tamtej ery.

Wracając do motocykla z jednostką Triumpha T140V, projekt pojawił się po zdobyciu oryginalnej ramy wyścigowej Métisse, wyposażonej w charakterystyczne zawieszenie, koła i hamulce tarczowe. Mimo wcześniejszych modyfikacji pod silnik Weslake, konstrukcja zachowała swoją geometrię i potencjał, co pozwoliło tchnąć w nią nowe życie.

Sercem maszyny stał się ambitny pomysł stworzenia ośmiozaworowej jednostki napędowej bazującej na komponentach Triumpha TSS, połączonych z karterami i skrzynią biegów T140V. Innymi słowy, chodziło o pełnoprawny projekt inżynieryjny. Bloki silnika zostały odpowiednio obrobione, by pomieścić cylindry TSS przy zachowaniu oryginalnych punktów montażowych. W środku pracuje wyważony wał korbowy, wyczynowe korbowody, tłoki i zestaw wałków rozrządu Nourish Z. Za zasilanie odpowiadają gaźniki Amal Concentric Mk2 o średnicy 32 mm, a zapłon powierzono systemowi Electrex.

Rama również przeszła gruntowną rewitalizację. Została nie tylko odnowiona, ale i zmodyfikowana poprzez dodanie nowych elementów konstrukcyjnych, a następnie wypolerowana i ponownie pokryta niklem. Centralnie umieszczony zbiornik oleju oraz funkcja odpowietrzania silnika zintegrowana z ramą wskazują, że nie jest to projekt robiony na pokaz, a bardziej przemyślana maszyna torowa. Owiewki, zbiornik paliwa, siedzenie i błotniki wykonano na bazie oryginalnych form Métisse, zachowując klasyczny wygląd, który uzupełnia czerwone malowanie z kremowymi akcentami.

Co ciekawe, od początku miał to być jeżdżący motocykl, a nie dwukołowa atrapa. Po ukończeniu prac jednoślad był regularnie używany na torze. Pojawił się między innymi na legendarnym Isle of Man TT, gdzie podczas przejazdów paradnych w 2018 i 2019 roku osiągał średnią prędkość 126 km/h. Jeździł również na torach Mallory Park i Cadwell Park, a podczas jednego z wydarzeń w muzeum Sammy Miller Motorcycle Museum zdobył tytuł najlepszego motocykla wyścigowego.

Nie obyło się bez wyzwań. W początkowej fazie eksploatacji pojawił się problem z gniazdami zaworów wydechowych, co jest znaną przypadłością głowic TSS. Rozwiązaniem było zastosowanie nowej głowicy Nourish i jej odpowiednie dostosowanie. Po tej modyfikacji właściciel deklaruje, że motocykl jest niezawodny, łatwo odpala i prowadzi się pewnie. Choć w dokumentach widnieje numer ramy 204H, na główce ramy nadal znajduje się oryginalne oznaczenie Rickman R527. Z archiwów wynika, że rama powstała w październiku 1969 roku jako konstrukcja dla modeli Triumph T100 T110 SM i została dostarczona do Westbury Motorcycles.

W zestawie z motocyklem znajduje się dokumentacja, części zapasowe, certyfikat rejestracyjny V5C oraz publikacja poświęcona historii braci Rickman. Całość trafi na aukcję Bonhams Spring Stafford Sale, która odbędzie się 25-26 kwietnia 2026 roku w ramach The International Classic MotorCycle Show na Staffordshire County Showground. Warto jeszcze przypomnieć, że Bonhams to jeden z najbardziej prestiżowych domów aukcyjnych na świecie, a ich coroczne aukcje w Stafford uchodzą za najważniejsze wydarzenie w kalendarzu klasycznych motocykli w Europie i przyciągają kolekcjonerów oraz inwestorów z całego świata.