Ścigacz.pl

Dziś motocykl WSK 175 jest już uznawany za zabytek lub chociaż za youngtimera. Przez lata powstało kilka jego wersji. Znają go prawie wszyscy - jeżeli nie z autopsji to ze słyszenia. Pojawił się na początku lat 70. i miał być nowym rozdziałem polskiego motocyklizmu.

Rok 1971 rozpoczął nową, ciekawą dekadę w historii naszego kraju. U władzy stanęli postępowi komuniści, pod kierownictwem Edwarda Gierka, którzy głosili hasło "Otwarcia na zachód". Miało to być początkiem "socjalizmu z ludzką twarzą". Wiele się wówczas zmieniło na lepsze.    

Krajowe motocykle traciły popularność społeczną i handlową, a ich pogarszająca się z roku na rok jakość dodatkowo pogłębiała ten proces. Od 1971 roku jedynym producentem motocykli w Polsce była świdnicka WSK.  

Nowa rzeczywistość wpłynęła również w pewnym stopniu na zarząd fabryki WSK i wymusiła nowe posunięcia. Sprzedaż motocykli WSK systematycznie spadała. Prasa coraz śmielej narzekała na ich niską jakość i przestarzałą konstrukcję oraz permanentny brak części zamiennych. W opinii społecznej krajowy motocykl WSK stawał się pojazdem niemodnym, niekiedy wręcz wstydliwym, czy mówiąc kolokwialnie "obciachowym". 

Odbiorcy z terenów wiejskich kupowali motocykle WSK bez względu na wygląd, bo dla nich był to tylko zwykły pojazd użytkowy. Klienci z miast, dla których jednoślad był pojazdem rekreacyjnym, narzekali na jego siermiężny wygląd i niechlujne wykończenie. Właśnie z myślą o tej grupie powstała nowa seria motocykli WSK nazywana imionami ptaków. Oprócz tego wprowadzono do produkcji motocykle z silnikami o pojemności skokowej 175 cm³. 

Motocykle w PRL – rzecz o motoryzacji i nie tylko...

Przyjęło się powszechnie mianem „motocykle PRL” określać pojazdy produkcji krajowej: WFM, SHL, WSK, Junak. Jest to jednak wielkie uproszczenie, bo obok wspomnianych jednośladów na naszych drogach można było również spotkać kilkanaście marek motocykli importowanych: Jawa, MZ, CZ, IFA, IŻ, M-72, K-750, Panonia, Lambretta, Peugeot, a także: BMW, Triumph, Norton, BSA,AJS, Harley-Davidson i wiele innych.

O TYM WŁAŚNIE JEST TA KSIĄŻKA "MOTOCYKLE W PRL" »

Nowy motocykl WSK o pojemności skokowej 175 cm³

W kwietniu br. z taśmy montażowej Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku zeszła pierwsza partia nowych motocykli WSK typ M21W2 o pojemności skokowej silnik 175 cm³. Motocykl ten jest drugim z kolei typem motocykli WSK nowej rodziny, opracowanej i uruchomionej w WSK Świdnik w ramach koncentracji produkcji. W sierpniu 1971 roku do produkcji wszedł pierwszy typ z tej rodziny o pojemności skokowej 125 cm³, a mianowicie M06B3, z nowym podwoziem i silnikiem dotychczas produkowanym S01-Z3A. Wprowadzenie do produkcji nowego motocykla M21W2 poprzedzone zostało gruntownymi badaniami, które przeprowadzono na przestrzeni lat 1970 i 1971. (…)

Z nowości zastosowanych w tym motocyklu podkreślenia wymagają: silnik W-2B "Wiatr", który w stosunku do jego poprzednika W-2 został poważnie zmodernizowany, pod kątem wyeliminowania usterek, zwiększenia żywotności i podniesienia parametrów trakcyjnych.

Główny zespół - rama - w odróżnieniu od poprzedniej wersji motocykla WSK jest ramą pojedynczą, zamkniętą, wykonaną z elementów rurowo-tłoczonych, stwarzających dogodne warunki połączenia dużej wytrzymałości i sztywności ramy, tak nieodzownych przy zastosowaniu silnika o dwukrotnie większej mocy. (…)

"Motor" 22 / 1972 

Motocykle WSK 125 produkowane były od połowy lat 50. Na chwilę (jeden rok) na taśmie produkcyjnej pojawił się też model z silnikiem 150 cm³. W latach 70. do produkcji trafił nowy model - WSK 175, który wytwarzany był do połowy lat 80. Był to wówczas największy seryjny motocykl produkowany u nas.  

Dla wielu osób motocykl WSK 175 stał się pojazdem turystycznym i rekreacyjnym. Miała 4 biegi, moc 14 KM i osiągał prędkość maksymalną 105 km/h. Jej piętą achillesową była niska jakość wykonania i częsta awaryjność. A jak Ty wspominasz WSK 175?

Tomasz Szczerbicki
Dziennikarz i autor książek: tomasz-szczerbicki.pl